Το βάπτισμα του πυρός παίρνει η Ανναλένα Μπέρμποκ με «επικίνδυνη αποστολή» σε Κίεβο και Μόσχα

161

Η πράσινη υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Ανναλένα Μπέρμποκ θα περάσει αυτό το διήμερο την πρώτη σοβαρή εξέταση των διπλωματικών της ικανοτήτων, με τις επισκέψεις αρχικά στο Κίεβο και στη συνέχεια στη Μόσχα, σε μια στιγμή που η κατάσταση στα σύνορα Ρωσίας-Ουκρανίας παραμένει τεταμένη. Η επιλογή της χρονικής σειράς των δύο «αποστολών» έχει ήδη ένα συμβολισμό, όπως λένε στο Βερολίνο. Θέλει να δείξει ότι η Γερμανία στηρίζει τους Ουκρανούς, που υποστηρίζουν ότι απειλούνται από τη Ρωσία.

Σύμφωνα με την ενημέρωση από το γραφείο της η νέα υπουργός δεν θα «δειλιάσει» την Τρίτη μπροστά στον «μαθουσάλα» της ρωσικής διπλωματίας, τον ομόλογό της Σεργκέι Λαβρόφ, να ξεκαθαρίσει τη θέση της Ευρώπης και της Γερμανίας. Αυτό βέβαια ακούγεται μάλλον ως «ευφημισμός», αφού ούτε στην ΕΕ υπάρχει ακριβώς «μια γραμμή» για τη στάση απέναντι στη Μόσχα. Αλλά ακόμα και μέσα στον τρίχρωμο κυβερνητικό συνασπισμό στο Βερολίνο υπάρχουν διαφορές στις προσεγγίσεις.

Για παράδειγμα οι Φιλελεύθεροι έστειλαν μήνυμα στην υπουργό, ότι η Μόσχα δεν καταλαβαίνει όταν της συμπεριφέρεται κανείς «με το γάντι», για αυτό και δεν πρέπει να μασήσει τα λόγια της. Από την άλλη υψηλόβαθμα στελέχη των σοσιαλδημοκρατών, του μεγαλύτερου από τα τρία κόμματα του συνασπισμού εκφράζουν τις τελευταίες ημέρες «χωρίς απαραιτήτως να συμφωνούν» κάποια κατανόηση για το αίσθημα περικύκλωσης, που συχνά επικαλείται η Μόσχα, ότι της προκαλούν τα σχέδια για επέκταση του ΝΑΤΟ. Οι Πράσινοι από τη μεριά τους συνήθιζαν μέχρι τώρα να μιλούν για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το «σύστημα Πούτιν». Είναι άγνωστο αν η Μπέρμποκ θα βρει χρόνο για να αναλύσει τις ευαισθησίες της επί του θέματος στον Λαβρόφ.

Nord Stream 2

Περίπλοκη είναι η κατάσταση και με τον πολυσυζητημένο αγωγό Nord Stream 2, τον οποίο ως αντιπολίτευση οι Πράσινοι είχαν σταθερά στο στόχαστρο της κριτικής τους. Και εδώ οι σοσιαλδημοκράτες έχουν άλλη άποψη με το Γενικό Γραμματέα τους Κέβιν Κούνερτ να επισημαίνει ότι θα ήταν λάθος να συνδεθεί ο αγωγός με την υπόθεση της Ουκρανίας και άλλα στελέχη να επιμένουν ότι πρόκειται για ένα οικονομικό πρότζεκτ με συμμετοχή ιδιωτικών εταιριών από πολλές χώρες, το οποίο θα πρέπει να κρατηθεί εκτός πολιτικής αντιπαράθεσης. Υπέρμαχος του αγωγού παραμένει και η σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός του κρατιδίου της Ανω Πομερανίας-Μεκλεμβούργου, όπου αυτός καταλήγει, η Μανουέλα Σβέζιγκ, η οποία μετά την πρόσφατη πτώχευση των ναυπηγείων επίσης στην περιοχή της δεν θα ήθελε να δει ένα δεύτερο σημαντικό έργο να θάβεται.

Υπάρχει τέλος και το ζήτημα της εξαγωγής οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία, κάτι που το Κίεβο ζητά επιτακτικά. Υποτίθεται ότι στο κυβερνητικό πρόγραμμα του γερμανικού κυβερνητικού «φαναριού» υπάρχει απαγόρευση εξαγωγών σε ζώνες κρίσης, και μάλιστα κατόπιν σχετικής επιμονής των Πρασίνων. Βεβαίως ο συμπρόεδρός τους Ρόμπερτ Χάμπεκ, που είναι και αντικαγκελάριος «σχετικοποίησε» πρόσφατα το ζήτημα λέγοντας ότι δεν θα μπορείς να αρνηθείς «αμυντικά όπλα» σε μια χώρα που απειλείται. Αν βεβαίως η Μπέμποκ υποσχεθεί κάτι τέτοιο στο Κίεβο, τότε ο αέρας που θα τη χτυπήσει στη Μόσχα θα είναι εξαιρετικά παγωμένος.

Πιθανώς κάτι τέτοιο θα έθαβε και την φιλοδοξία της για επανενεργοποίηση της «Ομάδας της Νορμανδίας» με τη συμμετοχή Γερμανίας, Γαλλίας, Ρωσίας, Ουκρανίας μιας προσπάθειας δηλαδή να βρεθεί μια διαπραγματευτική λύση στο «Ουκρανικό», με τη συμμετοχή δηλαδή της Ευρώπης, σε ένα πρόβλημα που είναι κυρίως ευρωπαϊκό, εκτός από «υπερατλαντικό».

Οι προσδοκίες πάντως από το διπλό αυτό ταξίδι είναι μάλλον χαμηλές και αυτό ίσως να είναι και το μόνο πλεονέκτημα για τη νέα Υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας.