Δεινός μάγειρας, που με το διακόνημά του ετοιμάζει τα γεύματα των μοναχών και των επισκεπτών του Μυλοποτάμου και παράλληλα σκάβει τα αμπέλια στο Περιβόλι της Παναγίας, για να παράγει τα βραβευμένα βιολογικά κρασιά «Mυλοπόταμος». Ένας άνθρωπος πολυταξιδεμένος, που η δράση του δεν περιορίζεται στα όρια της χερσονήσου του Άθω, καθώς με το βιβλίο του έφτασε τη φήμη της αγιορείτικης κουζίνας στα πέρατα της οικουμένης. Ο Πατήρ Επιφάνιος εκτός από αρχιμάγειρας του Αγίου Όρους, είναι και μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδος, η οποία συμμετείχε με μεγάλη επιτυχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες Μαγειρικής που διεξήχθησαν στη Στουτγάρδη στις 15 Φεβρουαρίου 2020, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο. Εμείς τον συναντήσαμε λίγες ώρες πριν το διαγωνισμό και κάναμε μαζί του μία απολαυστική συζήτηση.

Πάτερ Επιφάνιε, από το Άγιον Όρος που είναι η βάση σας σήμερα σας συναντάμε στη Στουργάρδη! Πώς καταφέρνετε να συνδυάζετε όλες αυτές τις δραστηριότητες;

Ο άνθρωπος δεν πρέπει να επαναπαύεται με τίποτα στη ζωή του. Πρέπει συνεχώς να έχει στόχους και να προσπαθεί νύχτα και μέρα να τους πραγματοποιεί. Χωρίς αυτούς στη ζωή του μένει στάσιμος, μένει σ’ ένα βούρκο. Κι όταν είσαι συνεχώς σε μια εγρήγορση εκείνο που προέχει είναι να κατευθύνεις τα πράγματα με το μυαλό σου. Από κει και πέρα τα προλαβαίνεις όλα. 

Όταν συνδυάζεται η δύναμη του μυαλού μας και η θέληση της ψυχής μας, κατορθώνουμε τα πάντα. 

Όποτε θα λέγατε ότι όλα είναι θέμα του μυαλού μας; 

Βέβαια! Το μυαλό είναι αυτό που κάνει κουμάντο. Όταν συνδυάζεται η δύναμη του μυαλού μας και η θέληση της ψυχής μας, κατορθώνουμε τα πάντα.

Πώς και πότε αποφασίσατε να γίνετε μοναχός;

Υπάρχει μια παροιμία στην Ελλάδα που λέει «ή μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου». Εγώ μόλις τελείωσα το Λύκειο πήγα και έγινα μοναχός. Είμαι 46 χρόνια στο Άγιον Όρος. Ο πατέρας μου ψάλτης, είχε σχέση με την Εκκλησία και επηρεάστηκα, δεν το κρύβω. Σήμερα μετά τα 60 διαπιστώνω ότι αν ξαναερχόταν το δίλημμα αυτό, πάλι θα γινόμουν μοναχος, διότι η ζωή μου γέμισε από δημιουργία. Τα βιώματά μου στο μοναχισμό είναι πολύ έντονα, πολύ δυνατά και έχει γεμίσει η ψυχή μου με αυτά. 

Μιλήστε μας για τη ζωή στο Άγιον Όρος. 

Οι μοναχοί αφιερώνουν τουλάχιστον 4-6 ώρες το 24ωρο στην εκκλησία. Όρθρος, Θεία Λειτουργια, Εσπερινός… Στις γιορτές είναι περισσοτερο. Όλοι έχουμε ένα διακόνημα, μια δουλειά. Άλλος είναι βιβλιοθηκάριος, άλλος είναι αρχοντάρης, άλλος μαγειρας, άλλος ψάλτης… Χίλια δυο πράγματα. Θα πρέπει να κινείσαι κιολας, να εργάζεσαι για να έχεις μια ευεξία σωματικη. 

Η αγάπη σας για τη μαγειρική καλλιεργήθηκε κατά τη διάρκεια της μοναστικής ζωής σας;

Για πολλά χρόνια υπήρξα μάγειρας σε μοναστήρια και σε διαφορά άλλα καθιδρύματα του Αγίου Όρους. Τα τελευταία 25 χρόνια, μαγειρεύω μόνο στις γιορτές. Συνδυάζοντας τις παλιές γεύσεις με τα νέα δεδομένα έχω πετύχει να προβληθεί η Αγιορειτική κουζίνα εκτός Αγίου Όρους και εκτός Ελλάδας. Συγκέντρωσα και έφτιαξα συνταγές που δεν έχουν ιδιαίτερες τεχνικές, όμως μπορεί να τους μαγειρέψει το κάθε σπιτικό.

Foto: Νικόλαος Ράδης

Υπάρχει κάποιο μυστικό της νοστιμιάς σας;

Μυστικά δεν υπάρχουν. Εκείνο όμως που είναι βασικο, είναι ότι πρέπει να σέβεσαι και να εκτιμάς αυτόν που θα φάει το φαγητό σου. Όπως ας πούμε μια μητέρα φτιάχνει ένα καλό φαγητό για το παιδί της, έτσι με αυτόν τον τρόπο πρέπει να αγαπάς, να σέβεσαι και να εκτιμάς αυτόν για τον οποίο μαγειρεύεις. Και μετά από αυτό είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιείς φρέσκα και κατάλληλα υλικά. 

Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που συνθέτουν και χαρακτηρίζουν την αγιορειτική κουζίνα;

Η αγιορειτική κουζίνα διέπεται από κανόνες της Εκκλησίας. Προσδιορίζεται τι φαγητό θα φάει ο μοναχος, τι θα φάει το μοναστήρι και κατ΄ επέκταση τι θα μαγειρέψει ο μάγειρας. Υπάρχουν ημέρες που τρώμε φαγητό χωρίς λάδι ή μόνο χταπόδια. Το πλεονέκτημα είναι ότι η αγιορειτική κουζίνα έχει πολλά οσπρια, πολλά λαχανικα, ψάρια πολλά και μαλάκια. Δεν έχει καθόλου κρέας. Επιτρέπεται το κρέας μόνο σε ανθρώπους που είναι αρρωστοι, έχουν πρόβλημα υγείας και επιβάλλει ο γιατρός να φάει και για να ενισχυθεί η υγεία του. 

Τελευταία υπάρχει μεγάλη τάση στο βεγκανισμό. Πώς το βλέπετε αυτό; 

Ο καλύτερος συνδυασμός είναι πιστεύω αυτός που έχουμε στην αγιορείτικη κουζίνα. Τρως κάποιες μέρες αλαδωτα, όσπρια, λαχανικά, δυο φορές ψάρι την εβδομάδα και γαλακτοκομικα. Οι βίγκαν τρώνε μόνο όσπρια και λαχανικα. Εντάξει, είναι μια τάση στην οποία αρέσκονται πολλοί. Και θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει εν δυνάμει αποτελεσματα, διότι όταν καταναλώνουμε αρκετά λαχανικα, φρούτα και όσπρια έχουμε πολύ καλή υγεία στο παχύ έντερο. Εγώ προσωπικά δε θα γινόμουν ποτέ βίγκαν. Μου αρέσει να φαω κι ένα ψάρι, να πιω ένα κρασι, να φάω ένα καλό τυρί, μια ομελέτα στραπατσαδα. 

Εσείς έχετε φάει κρέας ποτέ κατά τη διάρκεια του μοναχισμού; 

Ναι, κατά καιρούς! Το κρέας δεν είναι κάτι που έχουμε στο πρόγραμμα μας να φάμε 2 φορές 3 την εβδομάδα. Υπάρχουν μοναχοί που δεν έχουν φάει ποτέ στη ζωή τους κρεας. Υπάρχουν μοναχοί που τρώνε μια φορά το μήνα ή μια φορά στους 5 μήνες. Αλλά η απουσία του είναι πολύ σημαντική και χαρακτηρίζει την αγιορειτική κουζινα. 

Foto: Νικόλαος Ράδης

Στο βιβλίο σας «Μαγειρική του Αγίου Όρους» έχετε συγκεντρώσει συνταγές παλαιών μοναχών αλλά και δικές σας. Θα θέλατε να μας περιγράψετε αυτή την εμπειρία;

Ήταν μια πολύ ευχάριστη εμπειρία να συγκεντρώσω τις παλιές συνταγές, να τις ανανεώσω και να τις προσαρμόσω. Δεν είναι όλες οι συνταγές από τις παλιες, έχω βάλει και δικές μου. Ο πυρήνας όμως είναι οι παλιές συνταγες, όπως μαγειρεύονταν πριν από 200 χρόνια. Το βιβλίο μου έχει μεταφραστεί σε οκτώ γλώσσες και περιλαμβάνει 130 συνταγές.

Υπάρχει κάποιο φαγητό που προτιμάτε πιο πολύ;

Μου αρέσουν πολύ όλα τα όσπρια, τα λαχανικά και τα φρέσκα ψάρια. Μου αρέσει να κάνω συνδυασμούς. Δηλαδή φτιάχνουμε ροφό ή σφυρίδα με φασολάκια, κολοκυθάκια, μπάμιες με άσπρη σάλτσα, με κόκκινη σάλτσα… Εναλλαγές! Όλα τα φαγητά τα τρώω. Άλλωστε φαίνεται, δεν είμαι και κανένας αδυνατούλης (γελάει!).

Είστε μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδος και ταξιδεύετε συχνά στο εξωτερικό σε εκθέσεις τροφίμων και ποτών. Πώς συνδυάζονται αυτές οι δράσεις σας με το μοναστικό βίο;

Αυτό είναι το διακόνημά μου, όπως το ονομάζουμε στο Άγιον Όρος. Εσείς το λέτε εργασία, επάγγελμα… Έχουμε έναν αμπελώνα 40 στρέμματα, φτιάχνουμε κρασιά και πρέπει να τα προωθήσουμε. Πώς θα τα προωθήσεις αυτά τα κρασιά αν δεν πας σε μία έκθεση κι αν δεν έχεις επαφές με τους εν δυνάμει πελάτες; Ο συνδυασμός αυτός της γαστρονομίας με το κρασί είναι ένας ενδιαφέρων συνδυασμός που εκ των πραγμάτων με αναγκάζει να βγαίνω συχνά εκτός Αγίου Όρους. 

Η δική σας συμβολή στην ομάδα που διαγωνίζεται ποια είναι ακριβώς;

Εγώ συμμετέχω ως υποστηρικτής. Είμαστε 10 άτομα όπου οι 6 διαγωνίζονται και οι υπόλοιποι 4 είμαστε βοηθοί, δηλαδή επιβλέπουμε. Είναι ο πρόεδρος, είμαι εγώ και 2 άλλοι άνθρωποι που όλοι είμαστε μέλη της Λέσχης.

Πάτερ, έχετε ζήσει κάτι στο Άγιον Όρος που θα θέλατε να μοιραστείτε με τον κοσμο; 

Επειδή βγαίνω συχνά από το Άγιον Όρος και πηγαίνω για δουλειές εκτός, όταν γυρίζω πίσω και μπαίνω στο καράβι από την Ουρανούπολη, είναι για μένα σαν να κλείνει η πόρτα. Ξεκλειδώνουν τα πάντα και τα ξεχνάω όλα. Η ψυχή μου αναπαύεται και συνεχώς λαχταρώ να είμαι εκεί. Το φυσικό περιβάλλον είναι μοναδικό στον κόσμο, είναι ο Μυλοπόταμος εκεί πέρα δίπλα στη θάλασσα. Καθόμαστε μετά την εκκλησία το πρωί και πίνουμε καφέ κι όπως είμαστε στο τραπέζι και αγναντεύουμε, δίπλα είναι η θάλασσα και ακούγεται το κύμα. Και βλέπουμε μέσα από τη θάλασσα να βγαίνει ο ήλιος από την ανατολη. Αυτά είναι βιώματα μοναδικά που τα λαχταράς και τα επιθυμείς. 

Ποια είναι η πιο σημαντική αρετή του ανθρώπου για εσάς; 

Ο Χριστός μας έδωσε πολλές εντολές. Οι πιο πολλές είναι πολύ ευκολες. Είπε για παράδειγμα, «ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους». Δηλαδή σας δίνω μια καινούργια εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Η αγάπη είναι το παν. Επίσης άλλου λέει ο Χριστός, «μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῆ καρδία». Πρέπει να έχουμε αγάπη μεταξύ μας, να συνδυάσουμε αυτές τις εντολες, να είμαστε ήρεμοι, χαμηλά τη μπάλα, και ταπεινοί στην καρδιά. Και επίσης λέει μια άλλη εντολή «Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθαι τάς ψυχάς ὑμῶν». Πρέπει να κάνουμε υπομονή, αλλά δεν κάνουμε αν δεν έχουμε ταπείνωση. Μπορεί να έχεις 4 πτυχία, να είσαι καλός στη δουλειά και τη σχέση σου, αλλά να είσαι ένας τσαντίλας. Πας να κάνεις μια δουλειά και στο πιτς-φιτίλι μαλώνεις με τον άλλο και χαλάς τη σχέση σου. Χάνεις τα πάντα για 10 δευτερόλεπτα που δεν έκανες υπομονή. Αλλά είπαμε ότι η υπομονή είναι συνδυασμός με την ταπείνωση και την αγάπη. Μια αλυσίδα. Υπομονή… μεγάλη υποθεση!

Όπως είπατε και στην αρχή της συνέντευξης, χρειάζεται αγάπη για να γίνει ένα φαγητο. Το ίδιο ισχύει και με τις ανθρώπινες σχέσεις.

Μα η αγάπη δεν είναι μια απλή λέξη. Είναι ένα βίωμα. Μπορείς να αγαπήσεις κάποιον χωρίς να τον εκτιμάς και να τον σέβεσαι; Είναι μεγάλη υπόθεση αυτό που λέμε αγαπάω αυτόν ή μ’ αγαπάει αυτός. Πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι, γιατί πολλές φορές απ’ το πολύ φιλότιμο δίνουμε παραπάνω πράγματα και μερικές φορές όταν δεν μας ανταποδίδουν πληγωνόμαστε και στεναχωριόμαστε. Και οι άνθρωποι έγιναν απαιτητικοί, δεν εκτιμούν αυτό που προσφέρουμε. Εμείς όμως όταν αγαπάμε δε θα πρέπει να περιμένουμε να μας πουν ούτε ευχαριστώ, ούτε μπραβο. Αλλά όταν βλέπεις ότι κάποιος προσπαθεί να σε πνίξει, συγκρατείσαι και αλλάζεις δρόμο χωρίς να μαλώσεις, χωρίς φασαρία… Και βρίσκεις τον εαυτό σου.

Τι θα προτείνατε στον κόσμο για να μπορέσει να βρει τον εαυτό του;

Πρέπει να κατευθύνουμε τη ζωή μας και τις σκέψεις μας και ακόμη, αν θέλεις, να κατευθύνουμε και τα συναισθήματά μας. Οι άνθρωποι σήμερα δεν μπορούν να μείνουν μόνοι τους. Αυτό δείχνει ταραχή, ανησυχία. Πρέπει να αφιερώνουμε χρόνο στον εαυτό μας, να ξεκουραζόμαστε μόνοι μας. Δηλαδή καλοί είναι και οι φίλοι μας. Μην είμαστε συνεχώς με το τηλεφωνο. Κάτσε ηρέμησε, κάνε αυτό που κάνουν τα μικρά παιδιά, πάρε το κινητό και παίξε αυτά τα παιχνιδάκια. Θα μου πεις τώρα «τι λέει ο παπάς»; 

Τι θα συμβουλεύατε τη νεολαία;

Οι νέοι άνθρωποι, που είναι το μέλλον της ανθρωπότητας, πρέπει να έχουν αγνές σχέσεις μεταξύ τους και να πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός πάνω από αυτούς, που τα βλέπει όλα. Είμαστε κάτω από την ομπρέλα του Θεού. Ο Θεός μας αγαπάει και μας δίνει την υγεία μας, τη δουλειά μας. Να λέμε «δόξα τω Θεώ», να κάνουμε το σταυρό μας και να πηγαίνουμε στη δουλειά μας.

Ο Θεός δίνει μόνο καλά πράγματα;

Ενδεχομένως κάποιες στιγμές να νιώθουμε ότι αυτό που μας έδωσε είναι για τιμωρία. Ποτέ δεν τιμωρεί ο Θεός. Παιδαγωγικά του λες του παιδιού σου διάβασε και δε διαβάζει και λες δε θα πας διακοπές γιατί έφερες κακούς βαθμους. Αυτό το κανείς από αγάπη στο παιδί σου για να το διαπαιδαγωγήσεις. Και ο Θεός μας παιδαγωγεί. Δεν δίνει εντολή ο Θεός να σπάσω το πόδι μου, επειδή είμαι παλαβός και τρέχω με τη μοτοσυκλέτα. Τι είπε ο Θεός; Πήγαινε με 100 χλμ., όχι με 150 χλμ. 

Βιογραφια 

Ο αγιορείτης μοναχός Επιφάνιος ο Μυλοποταμινός γεννήθηκε στο Παγγαίο του Νομού Καβάλας το 1956. Το 1973 πήγε στο Άγιον Όρος και το 1990 αποφάσισε να συνεχίσει το μοναστικό του βίο στο Ιερό Κάθισμα του Αγίου Ευσταθίου (Μυλοπόταμος). Στον Mυλοπόταμο ανέλαβε την κοπιαστική προσπάθεια αναστήλωσης του ιστορικού κελιού, δίνοντάς του νέα ζωή. Εκεί επιδόθηκε, επίσης, στο διακόνημα του μαγείρου και παράλληλα φύτεψε αμπελώνα και έχτισε οινοποιείο. Παράγει τα βιολογικά κρασιά «Μυλοπόταμος», που έχουν βραβευτεί σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς. Ακόμη, έχει γράψει το βιβλίο «Μαγειρική του Αγίου Όρους» που έχει μεταφραστεί σε 6 γλώσσες. Ταυτόχρονα με το μοναστικό του βίο είναι μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδας.

Τρίτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες Μαγειρικής στη Στουτγάρδη

Η Λέσχη Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδος έκανε υπερήφανο όλο τον ελληνισμό, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες Μαγειρικής που διεξήχθησαν στη Στουτγάρδη στις 15 Φεβρουαρίου 2020. Διαγωνίστηκε στην κατηγορία «Community Catering and Military Teams» και διακρίθηκε με παραδοσιακές συνταγές όπως η πίτα με κολοκύθια και μυρωδικά, ψάρι μαγειρεμένο με αγιορείτικη συνταγή, γιαούρτι με μέλι και μαρμελάδα από βατόμουρα, καθώς και παντζάρι.


VATER EPIFANIOS „MYLOPOTAMINOS“ IST WAHRSCHEINLICH EINER DER BEKANNTESTEN MÖNCHE DER MÖNCHSREPUBLIK ATHOS AUF DEM AGION OROS (HEILIGER BERG ATHOS). ES HANDELT SICH UM EINE INTERESSANTE PERSÖNLICHKEIT, DIE MAN NICHT UNBEDINGT MIT DER WEIT VERBREITETEN VORSTELLUNG VOM LEBEN EINES MÖNCHES IN VERBINDUNG BRINGT.

Er ist der Koch durch dessen Dienst die Mahlzeiten für Mönche und Besucher im Mylopotamos Kloster vorbereitet werden. Darüber hinaus betreut er die Weingärten im „Garten der Gottesmutter“ (unter dieser Bezeichnung ist der Berg Athos auch bekannt) und hilft bei der Produktion der preisgekrönten biologischen Weine „Mylopotamos.“ Seine Lebenserfahrungen begrenzen sich aber nicht nur innerhalb der Mönchsrepublik. Ganz im Gegenteil reist Vater Epifanios viel durch die Welt und hat mit Hilfe seines Buches die Bekanntheit der Küche des Heiligen Berges in der ganze Ökumene verbreitet. Vater Epifanios ist neben seiner Tätigkeit als Küchenchef des Agion Oros auch Mitglied der Vereinigung der Küchenchefs in Nordgriechenland, die am 15. Februar 2020 bei der Olympiade der Köche in Stuttgart den dritten Platz erreichte. Kurz vor dem Wettbewerb stellten wir ihm ein paar Fragen.

Vater Epifanios, willkommen in Deutschland! Sie sind der Küchenchef der Mönchsrepublik, Mitglied der Vereinigung der Küchenchefs in Nordgriechenland, Winzer und Autor. Sie sind ein sehr vielbeschäftigter Mensch. Wie schaffen sie das alles gleichzeitig? Kommen sie überhaupt noch zur Ruhe?

Der Mensch sollte sich in seinem Leben nicht einfach zufrieden geben, er sollte sich ständig neue Ziele setzen und versuchen diese zu erreichen. Ohne Ziele stagniert man im Leben. Dabei ist es wichtig, wenn man sehr aktiv ist, dass man den Überblick behält. Auf diese Weise kann man alles schaffen und man hat auch noch Zeit zum beten, was die Hauptaufgabe eines Mönchs ist.  Ich bin geschätzt 5 bis 6 Tage im Monat in Thessaloniki um Aufgaben außerhalb der Mönchsrepublik zu erledigen und die restlichen 25 Tage trifft man mich meistens im Kloster.

Also sind sie der Ansicht, dass es eine Sache des klaren Verstandes ist?

Genau! Unser Verstand ist für alles verantwortlich. Wenn man die Kraft des Verstandes mit dem Willen der Seele kombiniert, kann man alles im Leben erreichen.

Wie kam es zur Entscheidung Mönch zu werden?

Wir haben eine Redewendung in Griechenland: „Entweder heirate jung, oder werde ein Mönch.“ Als ich die 12. Klasse absolvierte, entschloss ich mich ein Mönch zu werden und lebe seit dem Zeitpunkt seit 46 Jahren auf dem Heiligen Berg Athos. Jedoch muss ich zugeben, dass ich von einer sehr religiösen Familie stamme. Mein Vater war Kirchensänger und natürlich hatte dies einen großen Einfluss auf mich. Dennoch, auch heute mit meinen 60 Jahren, wenn ich mich wieder entscheiden müsste, würde ich mich wieder für ein Leben als Mönch entscheiden. Meine Lebenserfahrungen als Mönch haben mich sehr geprägt und glücklich gemacht.

Erzählen sie uns von Ihrem Leben auf dem Agion Oros.

Die Mönche verbringen mindestens 4 bis 6 Stunden am Tag in der Kirche für das Morgengebet, die Eucharistie, das Abendgebet und während den Feiertagen gibt es öfter sogar mehrere Liturgien. Alle haben einen Dienst, eine Arbeit zu leisten. Die Aufgaben variieren von Bibliothekar und Kirchensänger bis hin zum Koch und Betreuer des Klosters. Jeder von uns muss seinen Beitrag leisten und es ist wichtig dabei auch etwas in Bewegung zu sein, um körperlich fit zu bleiben.

Haben sie die Liebe zum Kochen als Mönch entdeckt?

Ich war über viele Jahre Koch in verschieden Klöstern und Gemeinden im Agion Oros. Die letzten 25 Jahre aber koche ich nur während der Feiertage. Das interessante dabei ist für mich die Tatsache, dass sich das Mönchsleben, aufgrund der Elektrizität und der besseren Transportmöglichkeiten, sehr stark verändert hat. Das hat großen Einfluss auf die Ernährung der Menschen gehabt. Das heißt, dass wir nun über das ganze Jahr hinweg frische Nahrungsmittel unseren Mitmenschen im Kloster bieten können. Das war auch eines meiner Ziele, welches ich auch erreicht habe. Des Weiteren habe ich es auch geschafft unsere Küche im Ausland bekannt zu machen. Vielmehr habe ich diverse Rezepte gesammelt, die für Jedermann, von der Hausfrau bis hin zum Studenten, leicht zu kochen sind.

Was ist für sie die wichtigste Tugend des Menschen?

Christus gab uns viele Gebote. Die meisten sind sehr einfach. Er gab uns aber einen sehr wichtigen Befehl, einander zu lieben. Liebe ist alles. Christus sagt auch: „Lerne von mir, denn ich bin der erste und demütigste im Herzen.“ Wir müssen einander lieben, ruhig miteinander umgehen, den Ball flach halten und im Herzen demütig sein. Und er gab uns auch ein anderes Gebot: „Wir müssen geduldig sein, aber wir tun es nicht, wenn wir keine Demut haben“. Du kannst erfolgreich in deinem Job und ein guter Mensch sein, aber strahlst dabei ständige Unruhe aus. Du machst damit alles Gute an dir kaputt. Eine Kombination aus Geduld, Demut und Liebe ist die stärkste Mischung um glücklich durch das Leben zu gehen.

Gibt es Erlebnisse aus dem Agion Oros, die sie mit uns teilen möchten?

Ja gerne. Ich befinde mich oft auf Reisen außerhalb der Mönchsrepublik entweder in Thessaloniki, Athen oder im Ausland. Doch immer wenn ich mich auf den Weg von Ouranoupoli (Hafen) aus zum Kloster mache, komme ich zur Ruhe. Mein Wunsch wäre es ständig im Athos zu sein und es fällt mir schwer mehr als zehn Tage fern vom Kloster zu sein. Ich habe mich an das Leben im Kloster sehr gewöhnt. Die natürliche Umgebung dort ist unbeschreiblich schön und das Mylopotamos Kloster liegt nah am Meer. Oft sitze ich mit anderen Mönchen nach dem Gottesdienst und genieße den Sonnenaufgang und den Meeresblick mit einer Tasse Kaffee. Wir treffen uns täglich zum  Morgengebet in der Kirche des Klosters. Die paar glühenden Kerzen im tiefen Dunkeln sorgen für eine unbeschreibliche Atmosphäre.

Was würden sie jungen Menschen raten?

Junge Menschen sind die Zukunft der Menschheit. Sie sollen an Gott glauben und vertrauen. Gott sieht alles weil wir unter seinem Dach stehen. Gott liebt uns und gibt uns Gesundheit, Arbeit und alles Nötige. Wir sollten ihm täglich dafür danken. 

Gibt Gott nur gute Dinge?

Wir haben manchmal das Gefühl, dass uns Gott bestraft. Gott straft nie! Ein pädagogisches Beispiel aus dem Alltag: du sagst zu deinem Kind, es soll sich um die Hausaufgaben kümmern, aber das Kind hat keine Lust auf Hausaufgaben und bringt nur schlechte Noten nach Hause. Um das Kind zu erziehen wird demnach der Urlaub in Frage gestellt. Diese Art der Strafe wird aus Liebe aufgesetzt. So erzieht uns Gott auch. Gott entscheidet nicht, mir das Bein zu brechen weil ich ein Dummkopf bin und mit einem Motorrad die Geschwindigkeitsbegrenzung überschreite. Was hat Gott gesagt? Fahre 100 km/h und nicht 150 km/h. Die Entscheidung liegt immer noch bei uns. 

Was hat Gott gesagt?
Fahre 100 km/h und nicht 150 km/h.

Biografie

Der Mönch Epifanios wurde 1956 in Paggaio in der Präfektur Kavalas im Norden Griechenlands geboren. Im Jahr 1973 reiste er zur Mönchsrepublik Athos und 1990 traf er den Entschluss, sich dem Kloster Mylopotamos anzuschließen. Dort widmete er sich der Restaurierung der historischen Mönchszellen und pflanzte nebenbei den Weingarten des Klosters an. Alles Nötige zur Herstellung von Wein hat Vater Epifanios koordiniert. Die Weine „Mylopatomos“ sind mittlerweile national und international prämiert. Des weiteren schrieb er ein Buch mit dem Titel „Kochen auf dem Heiligen Berg Athos.“ Das Buch wurde in sechs Sprachen übersetzt.

Dritter Platz bei der Olympiade der Köche in Stuttgart

Die Chefköche aus Nordgriechenland machten weltweit die Griechen stolz und gewannen im Februar diesen Jahres die Bronzemedaille bei der Olympiade der Köche, welche in Stuttgart veranstaltet wurde. Die Mannschaft trat in der Kategorie “Community Catering and Military Teams” an und zeichnete sich durch traditionelle Gerichte aus wie: die Zuchini-Pita, Fisch zubereitet nach Berg-Athos-Art, Joghurt mit Honig, Himbeermarmelade und Rote Beete.

Συνέντευξη Νικόλαος Ράδης
Text Τσιώνα Γεωργία
Γερμανική Μετάφραση Αλέξιος Καραμανώλας, Νικόλαος Ράδης
Foto Νικόλαος Ράδης