- Διαφήμιση -

Πες μου λίγα πράγματα για σένα.
Είμαι Eλληνοκαναδή, Αρβανιτοκαναδή δηλαδή. Γεννήθηκα στον Καναδά, στις πεδιάδες του Saskatchewan, και μεγάλωσα μεταξύ της φάρμας εκεί και της Αθήνας.  

— Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το ντοκιμαντέρ ως είδος;
Η πρώτη μου επαφή με το ντοκιμαντέρ ήταν στο πλαίσιο της σχολής μου (Επικοινωνία και ΜΜΕ), όπου πειραματίστηκα με διάφορα είδη τέχνης και τεχνολογίας.   Με μια συμφοιτήτρια από την Ιαπωνία γυρίσαμε το πρώτο μου μικρού μήκους ντοκιμαντέρ, το Αθήνα – Τόκιο, και στη συνέχεια με την Καρολίνα Πορτίγιο από την Αργεντινή το Καφενείον, που προβλήθηκε τότε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία στην ΕΡΤ.  

Πέραν της γλώσσας, το ντοκιμαντέρ αυτό εξερευνά την ιδιαίτερη κουλτούρα των Αρβανιτών, με τα shoking ανέκδοτα, το σκληρό χιούμορ, τις δυναμικές γυναίκες, την ιστορία τους και τον σημαντικό ρόλο που έπαιξαν στη νεοελληνική ιστορία, ειδικά στην Επανάσταση του ’21.  

—Τι είναι το ντοκιμαντέρ «Στα αρβανίτικα»;
Είμαι μισή Aρβανίτισσα, από την πλευρά της μητέρας μου. Από μικρή μού είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον η παράξενη γλώσσα των παππούδων μου και, εδώ και πολλά χρόνια, έχω αρχίσει να την καταγράφω με την κάμερά μου.   Όταν πέθανε ο παππούς μου υποσχέθηκα στη μητέρα μου να ολοκληρώσω το ντοκιμαντέρ που είναι αφιερωμένο στην ιδιαίτερη αυτή γλώσσα και κουλτούρα.   

Είναι γυρισμένο κυρίως στα Βίλια Αττικής, όπου κρατιέται ακόμα η γλώσσα, στο Κριεκόυκι και στη περιοχή των Θηβών.  

Πέραν της γλώσσας, το ντοκιμαντέρ αυτό εξερευνά την ιδιαίτερη κουλτούρα των Αρβανιτών, με τα shoking ανέκδοτα, το σκληρό χιούμορ, τις δυναμικές γυναίκες, την ιστορία τους και τον σημαντικό ρόλο που έπαιξαν στη νεοελληνική ιστορία, ειδικά στην Επανάσταση του ’21.

—Τι είναι τα αρβανίτικα, πώς προέκυψαν;
Είναι μία από τις γλώσσες που μιλιούνται στον ελλαδικό χώρο από την εποχή του Βυζαντίου, όπως και τα βλάχικα και πολλές άλλες. Στη βυζαντινή αυτοκρατορία υπήρχαν πολλές διαφορετικές γλώσσες πέραν των ελληνικών, που ήταν η επίσημη, και συνυπήρχαν αρμονικά.  

Αυτήν τη στιγμή τα αρβανίτικα κινδυνεύουν να χαθούν και μαζί με αυτά το αψύ πνεύμα και το σκωπτικό χιούμορ των Αρβανιτών.  

—Τι σου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων;
Το χιούμορ. Υπήρξε, μάλιστα, μια συνέντευξη ενός ηλικιωμένου στο Κριεκούκι που δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε στην ταινία, διότι θα κρινόταν ακατάλληλη για ανηλίκους από τα ανέκδοτα που μας διηγήθηκε στα αρβανίτικα!  

—Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;
Έχω διάφορες ιδέες για Ελλάδα, Καναδά και Βερολίνο ‒ να δούμε ποια θα είναι υλοποιήσιμη, διότι έχω δεσμευτεί να μην ξαναμπώ στην περιπέτεια της αυτοχρηματοδότησης, όσο κι αν με παρασύρει κάποια ιδέα.  

Παρ‘ όλα αυτά, θέλω να ευχαριστήσω πολλούς Αρβανίτες που με στήριξαν μέχρι να ολοκληρωθεί το ντοκιμαντέρ.

Text Γεωργία Παπαστάμου
Πηγήwww.lifo.gr

- Διαφήμιση -