Ιβάν Σαββίδης: Ο «Πρωθυπουργός» της Θεσσαλονίκης

0
166
© Wikimedia Commons
- Διαφηήμιση -
Ο ΠΑΟΚ, το λιμάνι, τα αγάλματα και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το βράδυ της προπερασμένης Πέμπτης ο αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκού για τον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας ήταν στο 3-0, σκορ που εξασφάλιζε την πρόκριση για την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Η Τούμπα έβραζε. Λίγο μετά τις 20:30, ο στράικερ του Δικεφάλου, Αλεξάνταρ Πρίγιοβιτς, δέχτηκε πάσα από αριστερά και σχεδόν σταματημένος στη γραμμή της μικρής περιοχής πλάσαρε χωρίς κοντρόλ για το τέταρτο γκολ. Ήταν ένας θρίαμβος· ο ΠΑΟΚ περνούσε στον τελικό. Λίγα λεπτά πριν τελειώσει το ματς, το γήπεδο σηκώθηκε όρθιο και ο κόσμος στις εξέδρες άρχισε να φωνάζει ρυθμικά το όνομα του Ιβάν Σαββίδη. Ήταν η πρώτη φορά που ο ιδιοκτήτης της ομάδας απολάμβανε τέτοια καθολική αποθέωση.Το ίδιο βράδυ έπρεπε να περιμένεις μια ώρα στη γραμμή για να βγεις σε αθλητικό ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης. Όλοι είχαν μια καλή κουβέντα για τον Ιβάν. Τις τελευταίες μέρες άλλωστε, τα πράγματα του πηγαίνουν πρίμα. Λίγα 24ωρα νωρίτερα το ΤΑΙΠΕΔ είχε ανακοινώσει την παραχώρηση του 67% του λιμανιού της Θεσσαλονίκης στην κοινοπραξία στην οποία συμμετέχει ο Ιβάν Σαββίδης, καταθέτοντας προσφορά ύψους 232 εκατ. ευρώ. Ένα μήνυμα ακροατή σε αθλητική εκπομπή, από εκείνα που ο εκφωνητής αποκαλεί τον αποστολέα με τα τρία τελευταία ψηφία του κινητού που στέλνει το μήνυμα, έγραφε: «Παοκάρα μου, μετά το λιμάνι θα πάρουμε και το Κύπελλο».

Η τροπολογία στη Βουλή

Την ώρα της «τεσσάρας» στην Τούμπα, πάντως, στην Αθήνα στη συνεδρίαση της Βουλής υπήρχε μεγάλη ένταση και παρασκηνιακή φημολογία. Αφορμή ήταν η ψήφιση μίας τροπολογίας, που αφορούσε το σβήσιμο παλιών προστίμων, ακόμα και για «εξαιρετικές περιπτώσεις των παραβάσεων λαθρεμπορίας», σε βάρος πρώην κρατικών εταιρειών που έχουν σήμερα ιδιωτικοποιηθεί. Μία τέτοια περίπτωση θεωρήθηκε από την αντιπολίτευση ότι είναι η πρώην συνεταιριστική καπνοβιομηχανία ΣΕΚΑΠ στη Ξάνθη, με ιδιοκτήτη από το 2013 τον Ιβάν Σαββίδη.

Το 2008 – μέτοχοι τότε ήταν η Αγροτική Τράπεζα και η Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος – στην εταιρεία είχε επιβληθεί πρόστιμο για τελωνειακές παραβάσεις, που σήμερα φθάνει με τις προσαυξήσεις στα 38 εκατ. ευρώ. Η υπόθεση αφορούσε πλοίο, το οποίο είχε εντοπιστεί ανοιχτά της Εύβοιας με φορτίο τσιγάρων της ΣΕΚΑΠ που είχε πουληθεί σε οφσόρ εταιρεία στην Αίγυπτο. Η τροπολογία πέρασε, όμως η αντιπολίτευση κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ για «φωτογραφική διάταξη» και «τροπολογία της μεγάλης κομπίνας». Ειδικά στην περίπτωση της ΣΕΚΑΠ, πάντως, ισχύει πως στελέχη των προηγούμενων κυβερνήσεων την είχαν απαξιώσει και χρεοκοπήσει. Ο Ιβάν ήρθε πολύ αργότερα για να επενδύσει. Ανεξαρτήτως πολιτικής συγκυρίας και ποδοσφαιρικής συνάφειας, τροπολογίες σαν κι αυτή δεν περιποιούν τιμή στο πολιτικό προσωπικό καμίας χώρας και κυβέρνησης.

Υπό κανονικές συνθήκες στον Βορρά τα τελευταία 24ωρα θα μιλούσαμε μόνο για τον προσεχή τελικό Κυπέλλου. Τα οπαδικά σάιτ μετέδωσαν τη δήλωσή του Σαββίδη μετά την πρόκριση: «Δεν θα προδώσω ποτέ αυτόν τον κόσμο, θα ξεβρωμίσουμε το ποδόσφαιρο». Στον αντίποδα, στην Αθήνα τα μίντια που πρόσκεινται στον Παναθηναϊκό φωνάζουν για «διαιτητική σφαγή».

Είναι πολύ αμήχανο να διαμαρτύρεται για εύνοια ο Παναθηναϊκός – και ο Ολυμπιακός που έσπευσε να σιγοντάρει. Όμως δεν είναι εκεί το θέμα. Στην περίπτωση Σαββίδη έχουμε να κάνουμε με αυτό που συζητιέται έντονα, πως είναι: «ο νέος εκλεκτός της εποχής ΣΥΡΙΖΑ»; Να σημειωθεί ότι η ίδια κυβέρνηση είχε κάνει διακανονισμό των χρεών του ΠΑΟΚ. Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δεν είναι εύκολη, ειδικά σε μια χώρα σαν την Ελλάδα όπου η σχέση πολιτικής και ποδοσφαίρου είναι αρρωστημένη. Ο οπαδός στην εξέδρα κάθε ομάδας ταυτίζεται με τα επιχειρηματικά συμφέρονται του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ εκτός γηπέδου. Αν η πολιτική συγκυρία είναι ευνοϊκή, ακόμη καλύτερα. Τους κανόνες τούς θέτει ο ισχυρός.

Τα τελευταία χρόνια ο Σαββίδης φαίνεται να είναι πανταχού παρών. Ο Ιβάν Ιγκνάτιεβιτς Σαββίδης του Ιγνάτιου και της Κλεονίκης γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου του 1959 στο ελληνικό χωριό Σάντα της περιοχής Τσάλκα, στη σημερινή Γεωργία. Ήταν ένα από τα επτά παιδιά Πόντιων καπνεργατών και, όπως αρέσκεται να λέει, η πρώτη του λέξη ήταν «μάνα, όχι μαμά ή κάτι τέτοιο». Και δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ ούτε ο ευερέθιστος εθνικά πληθυσμός με τις προσφυγικές καταβολές από τα οποία αντλεί τέτοια αποδοχή. Δεν είναι ούτε το λιμάνι ούτε το Μακεδονία Παλλάς. Στον έβδομο χρόνο της κρίσης, πίσω από κάθε επένδυση που γίνεται στην πόλη το πρώτο όνομα που προφέρεται στα χείλη όλων είναι του Ιβάν. Το ίδιο και για κάθε επένδυση που δεν γίνεται. Κανείς δεν του χαλάει χατίρι.

Κάθε εποχή έχει τους δικούς της πρωταγωνιστές και κόλακες, αλλά και την αισθητική της. Ως και ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης – επιχειρηματικά σκεπτόμενος – δεν είχε αντίρρηση να τοποθετηθεί στην πόλη ένα παράταιρο άγαλμα της βασίλισσας Όλγας, μετά από επιθυμία του Ιβάν. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αν ο Σαββίδης αποφασίσει να τοποθετήσει τη δική του προτομή στο κέντρο της Πλατείας Αριστοτέλους, μάλλον κανείς δεν θα φέρει αντίρρηση.

- Διαφηήμιση -